Πείτε τι μπορεί να αλλάξει η ομάδα
Πριν προσκαλέσετε συμμετέχοντες, γράψτε με απλή γλώσσα τα όρια αποφάσεων του έργου. Προσδιορίστε τι είναι σταθερό, τι είναι ανοιχτό και ποιος έχει την εξουσία για κάθε τομέα. Ένας χώρος μπορεί να ελέγχει τις στερεώσεις στους τοίχους, ενώ η ομάδα ελέγχει την εικονογράφηση. Ένας χρηματοδότης μπορεί να ορίσει προϋπολογισμό, ενώ οι συνεισφέροντες επιλέγουν ποια προτεινόμενα χαρακτηριστικά έχουν προτεραιότητα. Τα κρυφά όρια μετατρέπουν τη συμμετοχή σε απογοήτευση.
Χρησιμοποιήστε τον όρο συν-σχεδιασμός μόνο όταν οι άνθρωποι μπορούν ουσιαστικά να επηρεάσουν το αποτέλεσμα. Αν συγκεντρώνετε σχόλια για έναν σχεδόν ολοκληρωμένο σχεδιασμό, περιγράψτε ειλικρινά τη δραστηριότητα ως διαβούλευση ή ανατροφοδότηση. Μια περιορισμένη πρόσκληση μπορεί να είναι πολύτιμη όταν τα όριά της είναι σαφή. Αυτό που υπονομεύει την εμπιστοσύνη είναι η υπόσχεση κοινής δημιουργίας ενώ διατηρείτε ένα μη γνωστοποιημένο βέτο σε κάθε ουσιαστική επιλογή.
Προσκαλέστε τους ανθρώπους που επηρεάζονται, όχι μόνο όσους είναι διαθέσιμοι
Μια βολική ώρα για εργαστήριο δεν εξασφαλίζει μια αντιπροσωπευτική ομάδα. Σκεφτείτε ποιος χρησιμοποιεί τον χώρο, ποιος τον συντηρεί, ποιος μπορεί να δυσκολευτεί από το έργο και ποιος σπάνια συμμετέχει σε οργανωμένες δραστηριότητες. Χρησιμοποιήστε περισσότερους από έναν τρόπους συνεισφοράς: μια συζήτηση, μια μικρή δημιουργική συνάντηση, μια γραπτή απάντηση ή μια επίσκεψη σε πρωτότυπο.
Εξηγήστε πώς θα χρησιμοποιηθούν οι συνεισφορές και ποια αναγνώριση ή αμοιβή είναι διαθέσιμη. Όπου το έργο βασίζεται σε σημαντική βιωματική εμπειρία ή δημιουργική εργασία, συζητήστε την αμοιβή αντί να θεωρείτε την ορατότητα επαρκή ανταμοιβή. Μην ζητάτε από έναν συμμετέχοντα να μιλήσει για ολόκληρη την κοινότητα. Καταγράψτε ποιες οπτικές λείπουν και αντιμετωπίστε αυτή την απουσία ως περιορισμό, όχι ως συμφωνία.
Συλλέξτε εμπειρίες πριν από τις λύσεις
Ξεκινήστε από συγκεκριμένες καταστάσεις. Ρωτήστε πού σταματούν οι άνθρωποι, τι κάνει μια δραστηριότητα δύσκολη ή τι θα ήθελαν να επιτρέπει ένας χώρος. Αποφύγετε να κατευθύνετε κάθε απάντηση προς ένα προεπιλεγμένο αντικείμενο. Αν ο διοργανωτής έχει ήδη αποφασίσει ότι η απάντηση είναι μια τοιχογραφία, οι συμμετέχοντες πρέπει να γνωρίζουν ότι η μορφή είναι σταθερή και να μην καλούνται να λύσουν ένα ψευδώς ανοιχτό πρόβλημα.
Αφήστε τους ανθρώπους να σκεφτούν ατομικά πριν από τη συζήτηση στην ομάδα. Χρησιμοποιήστε σχέδια, αντικείμενα ή απλές διατάξεις ώστε οι ιδέες να μπορούν να συζητηθούν χωρίς εξειδικευμένο λεξιλόγιο. Συλλέγετε τις παρατηρήσεις ξεχωριστά από τις ερμηνείες. Το «το κάθισμα είναι συχνά άδειο» διαφέρει από το «Κανείς δεν θέλει να κάθεται εδώ»· ο δεύτερος ισχυρισμός χρειάζεται διερεύνηση πριν γίνει απαίτηση σχεδιασμού.
Φτιάξτε εναλλακτικές που μπορούν να δοκιμαστούν
Μετατρέψτε τις προτεραιότητες της ομάδας σε αρκετές αδρές επιλογές. Δώστε σε κάθε επιλογή αρκετή λεπτομέρεια ώστε να φαίνονται οι συμβιβασμοί, χωρίς τόση προσπάθεια που η αλλαγή να φαίνεται αδύνατη. Μακέτες από χαρτόνι, σχεδιαγράμματα με ταινία και χάρτινες διατάξεις μπορεί να είναι χρήσιμα όταν έχουν εγκριθεί για τον χώρο. Σημειώστε με ακρίβεια τι αναπαρίσταται και τι παραμένει υπόθεση.
Ζητήστε από τους συμμετέχοντες να δοκιμάσουν μια πραγματική εργασία και όχι απλώς να επιλέξουν την αγαπημένη τους εικόνα. Μπορούν να διαβάσουν τον τίτλο από την προβλεπόμενη θέση; Μπορεί κάποιος να συμμετάσχει στη μέση της διαδικασίας δημιουργίας; Η μέθοδος συναρμολόγησης αφήνει ουσιαστικές επιλογές στους συνεισφέροντες; Παρατηρήστε και ζητήστε εξήγηση. Ένα πρωτότυπο είναι τεκμήριο για μια συζήτηση, όχι απόδειξη ότι μια γρήγορη δοκιμή έλυσε κάθε ζήτημα πρόσβασης ή ασφάλειας.
Επιλέξτε μέθοδο απόφασης πριν από τη διαφωνία
Συμφωνήστε πώς θα προχωρήσει η ομάδα όταν οι προτιμήσεις διαφέρουν. Η ψηφοφορία μπορεί να βοηθήσει στην κατάταξη αναστρέψιμων επιλογών, αλλά δεν πρέπει να υπερισχύει των απαραίτητων διατάξεων πρόσβασης, της συναίνεσης ή των τεχνικών απαιτήσεων ασφάλειας. Για άλλες αποφάσεις, μια προσέγγιση βασισμένη στη συναίνεση μπορεί να ρωτά αν κάποιος βλέπει λόγο για τον οποίο η πρόταση δεν μπορεί να προχωρήσει υπεύθυνα, διατηρώντας παράλληλα χώρο για επιφυλάξεις.
Κρατήστε αρχείο αποφάσεων: το ερώτημα, τις επιλογές, τους εμπλεκόμενους, τους λόγους και το επόμενο σημείο αξιολόγησης. Σημειώστε τις άλυτες ανησυχίες με τη διατύπωση που αναγνωρίζουν οι δημιουργοί τους. Αν κάποιος με τυπική εξουσία αλλάξει τη σύσταση της ομάδας, εξηγήστε την αλλαγή και τον λόγο της. Μην παρουσιάζετε αθόρυβα ένα αναθεωρημένο αποτέλεσμα σαν να ήταν η αρχική επιλογή της ομάδας.
Μοιραστείτε την ιδιοκτησία πέρα από το εργαστήριο
Πριν από την παραγωγή, συμφωνήστε για τα ονόματα των συντελεστών, τις άδειες εικόνων, την επαναχρησιμοποίηση και τις ευθύνες συντήρησης. Η συλλογική δημιουργία δεν λύνει αυτόματα τα θέματα πνευματικών δικαιωμάτων ή ιδιοκτησίας των υλικών. Μια σαφής γραπτή συμφωνία μπορεί να αποτρέψει τη μετατροπή διαφορετικών υποθέσεων σε σύγκρουση. Ζητήστε εξειδικευμένη νομική συμβουλή όπου τα δικαιώματα, η χρηματοδότηση ή η εμπορική χρήση του έργου το καθιστούν αναγκαίο.
Μετά την εγκατάσταση ή την παράδοση, επιστρέψτε στους συμμετέχοντες με το αποτέλεσμα και το αρχείο αποφάσεων. Εξηγήστε τι άλλαξε χάρη στη συμμετοχή τους και τι δεν μπόρεσε να αλλάξει. Ζητήστε ανατροφοδότηση για την ίδια τη διαδικασία. Το πιο χρήσιμο μέτρο δεν είναι αν όλοι συμπάθησαν το τελικό αντικείμενο, αλλά αν οι άνθρωποι μπορούσαν να δουν και να ασκήσουν έναν δίκαιο δρόμο από τη συνεισφορά στις συνέπειες.